عشق من عاشقتم

۸۹/۹/۹

سلام به تمام عاشقانه این کره خاکی من (م) هستم که میخوام به همه عاشقا بگم ما رسیدیم به همو مال هم شدیم نمیدونم چه جوری به همه بگم اما ساده میگم از امام رضا(ع) هر چی بخوای نه نمیگه.بخدا من یعنی ما راههای پیچ در پیچ به هم رسیدنو تو یه راه مستقیمو زیبا طی کردیمو مال هم شدیم چون توکل بخداو عشق به ائمه رو فراموش نکنیم.اگه کسی و از ته دل میخوای کافیه دلتو پاک کنی و یه لحظه چشاتو ببندیو حس کنی که تو صحن انقلاب حرم امام رضا(ع) وایستادو از ته دلت از خداو امام رضا عشقتو میخوای بخدا یه هفته نمیکشه که عشقت مال خود خود خودت میشه.از اینجا هم خدارو شاکرم که واقعا خیلی مهربونه

۸ صلوات محمدی پسند یادت نره چون صلوات موجب کمال دعا و استجابت آن می شود

اي كاش مي شد تمام لحظه هاي عاشقي را در جمله اي زيبا و كوتاه خلاصه و بيان كرد
اي كاش مي شد همچون شمعي فروزان آتش گرفت تا شعله هاي ديوانگي تمام وجود را بسوزاند
اي كاش (م) تو هرگز زير بار غم عشقت ديوانه نمي شد
مي خواهمت هر چند اگر زيباترين يادگار از تو ، غم باشد
مي خواهمت حتي اگر قشنگترين يادگار قلبت براي من اشك و غم و اندوه و ديوانگي باشد
به عشق و ياد تو مي نويسم تا شايد براي لحظه اي هم كه شده قلب بي تاب و ديوانه و بيقرارم آرام شود

این شعر رو تقدیم میکنم به تمام هستی خودم به کسی که تمام ثانیه های عمرم را شکل داده

برای روز میلاد تن من،
نمی خوام پیرهن شادی بپوشی
به رسم عادت دیرینه حتی،
برایم جام سرمستی بنوشی

برای روز میلادم اگر تو،
به فکر هدیه ای ارزنده هستی
منو با خود ببر تا اوج خواستن
بگو با من که با من زنده هستی
که من بی تو نه آغازم نه پایان،
تویی آغاز روز بودن من
نذار پایان این احساس شیرین،
بشه بی تو غم فرسودن من

نمی خوام از گلهای سرخابی،
برایم تاج خوشبختی بیاری
به ارزشهای ایثار محبت،
به پایم اشک خوشحالی بباری
بذار از داغی دستهای تنها،
بگیره هرم گرما بستر من
بذار با تو بسوزه جسم خستم،
ببینی آتش و خاکستر من
ای تنها نیاز زنده موندن،
بکش دست نوازش بر سر من
به تن کن پیرهنی رنگ محبت،
اگه خواستی بیایی دیدن من
که من بی تو نه آغازم نه پایان،
تویی آغاز روز بودن من
نذار پایان این احساس شیرین،
بشه بی تو غم فرسودن من….

تاریخی که قلم عشق ما نوشت۲۹/۱/۸۸

توی آسمون عشقم غیر تو پرنده ای نیست

روی خاموشی لبهام جز تو اسم دیگه ای نیست

توی قلب من عزیزم هیچ کسی جای نداره 

دل عاشقم به جز تو هیچ کسی رو دوست نداره

از با تو بودن برایم عادتی ساختی

که هرگز بی تو بودن را باور نمیکنم

زندگی خاطره ای است

زندگی تکثیر ثروتی است به نام"محبت"

پس به محبت قسم:هیچ گاه فراموشت نخواهم کرد؛یاد تو همیشه در قلبم نشانگر خوبی و محبت های بی دریغ توست.../.

تا ته قصه چه پیدا و چه پنهون با توام / زیر آواره مصیبت یا که بارون با توام

دل به دریا زدم و کاری به دنیا ندارم / تو سکوت سنگیه دنیا غزل خون با توام

هر چی تنهاتر بشی دنیا تو رو کمتر می خواد / خودت اونوقت می بینی چقدر فراوون با توام

سخت گرفته همه دنیا که تو رو رها کنم / تو هجوم سختی ها ببین چه آسون با توام

تو زمستون سیاه و سینه سوز روزگار / سخته باور مثل جنگل تو بهارون با توام

غرق موج عشقتم هر جا بری باهات میام / تو سکوت برکه و خروش کارون با توام

هر چی تنهاتر بشی دنیا تو رو کمتر می خواد / خودت اونوقت می بینی چقدر فراوون با توام

سخت گرفته همه دنیا که تو رو رها کنم / تو هجوم سختی ها ببین چه آسون با توام

در هر صورت یادتون نره عشق مقدسه...پس بیایید

قدر عشق رو بدونیم..

تقدیم به تمام هستی من " زی زی "

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           دیدی گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه دیدار این خونه

فقط  خوابه ، تو که رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره  از درو دیوارش غم

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ،  بیا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و  گنجشک  کلاغای

سیاه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابیده  توی  دنیای خاموشی  ،   دیگه  ساعت رو

طاقچه شده کارش فراموشی  ،  شده کارش فراموشی  ،  دیگه  بارون  نمی

باره  اگر چه  ابر سیاه  ،  تو که  نیستی  توی  این خونه ،   دیگه  آشفته

بازاریست  ،  تموم  گل ها  خشکیدن مثل خار بیابون ها ،  دیگه  از

رنگ  و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم که تو می دونی،سرخاک

تو می میرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گیرم

دل از

 تو

تقدیم به تمام هستی من " زی زی "

سلام دیگر به تمام عشاق

هنوزم در پي اونم
كه ميشه عاشقش باشم
مث درياي من باشه
منم چون قايقش باشم

هنوزم در پي اونم
كه عمري مرحمم باشه
شريك خنده و شادي
رفيق ماتمم باشه

هنوزم در پي اونم
كه عشقش سادگي باشه
نگاهاي پر از مهرش
پناه خستگي باشه

ميگن جوينده يابندس
ولي پاهاي من خستس
منم حتی با همين پاها ميرم
تا حدي كه جا هست

هنوزم در پي اونم
كه اشكامو روي گونم
با اون دستاي پر مهرش
كنه پاك و بگه جونم
بگه جونم
نكن گريه منم اينجام
بزار دستاتو تو دستام
تو احساس منو ميخواي
منم اي واي تو رو ميخوام

خدايا عشق من پاكه
درسته عشقي از خاكه
منم اون عاشق خاكي
كه از عشق تو دل چاكه

هنوزم در پي اونم
كه اشكامو روي گونم
با اون دستاي پر مهرش
كنه پاك و
كنه پاك و بگه جونم
بگه جونم
نكن گريه منم اينجام
بزار دستاتو تو دستام
تو احساس منو ميخواي
منم اي واي تو رو ميخوام

       دستتو به من بده  ๑۩۞۩๑  غمتو به من بگو  ๑۩۞۩๑  مثل اشک بچه ها ساده و روشن بگو

همه حرفاتو بگو  ๑۩۞۩๑  من پراز شنیدنم  ๑۩۞۩๑  روی بغض جاده ها  تشنه رسیدنم

تقدیم به تمام هستی من " زی زی "

نمیگیرد کسی جز غم سراغ خانه مارا

به زحمت جغد پیدا میکند ویرانه ما را

از آن شادم که میاید غمش هر شب به بالینم

چه سازم گر که غم هم گم کند ویرانه مارا...

راست کلیک و عمل دانلود 

نمیدونم واسه شما پیش اومده یا نه؟

همین دوری رو میگم؟

عزیزم اومد بهم گفت میخوام برم سفر.نمیتونم نرم همه میان اگه نرم مامانم نمیادو...البته حق داشت منم اون روز که میخواست بره رفتم جلو در خونشون البته پنهانی! باهاش خداحافظی کردم اونا راهی شدند.هر شب هر روز واسه هم زنگ میزدیم از شانس بد ما پیامکها قطع بود.

من که خودم شخصا فقط میرفتم تو اتاقو به یاد اون عکساشو نگاه میکردمو بغضی تو گلوم میگفت داد بزنو بگو " عشق من بیا " هر روز همین بود.یک روز نه دو روز نه بلکه پانزده روز گذشت و آمدند.

از راه که رسیدند جویای حالش شدم تا بیاد ببینمش.امروز ساعت ۴ بعداظهر

برای دیدن تو از حادثه ها گذشتم

کفر اگر نباشد این من از خدا گذشته ام

عذاب این دریدها منو شکسته بی صدا

دستی بکش به زخم من که از شفا گذشته ام

قفس داران سکوتم را شکستند

               دل دایم صبورم را شکستند

                              به جرم پابه پایی عشق رفتن

                                           پروبال عبورم را شکستند

                                                       مرا از خلوتم بیرون کشیدند

                                      چه بی پروا حضورم را شکستند

                                                                 تمنا در وجودم موج می زد

                                                                                                   ولی رویای دورم را شکستند

وقتی نیستی خونمون با من غریبی می کنه 

دل اگه می گه صبورم خود فریبی می کنه

صدای قناری محزون و غم آلود می شه

واسه من هر چی که هست و نیست نابود می شه

وقتی نیستی گل هستی خشک و بی رنگ می شه

نمی دونی چقدر دلم برات تنگ می شه

وقتی نیستی گلهای باغچه نگاهم می کنند

با زبون بسته محکوم به گناهم می کنند

گلهای که با داشتنت یه دنیا خاطره

چرادیونگی کردی و گذاشتی که بره

شاید اون جوری که باید قدر تو من ندونستم

حرفای بود توی قلبم من نگفتم نتونستم

من به تو هرگز نگفتم با تو بودن آرزومه

نقش اون چشمای معصوم لحظه لحظه روبرومه

تو.رو دیدم مثل آینه توی تنهای شکستی من کلامی نمی گفتم که برام زندگی هستی

بدون تو فردای من رنگ خاکستری دیروزه

بگو که گل نفرستد کسی به خانه من

که عطر یاد تو پر کرده آشیانه من

تو چلچراغ سعادت فروز بخت منی

به جای ماه همه شبها تو پرتاب فشور بر آشیانه من

به شوق روی تو من زنده ام خدا داند

برای زیستن اینک تویی بهانه من.عزیزم

من که تو بن بست غربت 

زخمی از آوار پاییز

فکر چشمای تو بودم

با دلی از گریه لبریز 

شب عاشقونه ی من که حروم شد 

مهلت بودن با تو چه تموم شد 

ندونستم باید از تو می گذشتم 

وقتی از غربت چشمات می نوشتم 

بنویس مهلت موندن یه نفس بود 

سهم من از همه دنیا یه قفس بود 

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم 

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

من اگر عاشق نباشم از خودم سیرم

من اگر عاشق نباشم زود میمیرم

سینه سردش پیش ماست

لبریز دردش پیش ماست

 همسفر آتش کجاست همسفر آتش کجاست

گر تو درد عاشقي مي کشيدي

تو هم زهر جدايي را به تلخي مي چشيدي

تو هم چون من به مرگ ارزوها مي رسيدي

پشيمون مي شدي از اينکه عشق رو افريدي...